Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

ινδικός χρυσός έναντι ιρανικού πετρελαίου;


Σύμφωνα με ασφαλείς ιρανικές πηγές που επικαλείται κατ'αποκλειστικότητα η ισραηλινή έγκυρη ιστοσελίδα για θέματα ασφαλείας Debka Files, η Ινδία είναι το πρώτο κράτος που συμφώνησε να εξαγοράσει ιρανικό πετρέλαιο πληρώνοντας στο ιρανικό δημόσιο χρυσό αντί για δολλάρια ΗΠΑ. Η ισραηλινή ιστοσελίδα υποστηρίζει, επικαλούμενη πηγές στον χώρο των διεθνών πετρελαιαγορών, ότι στο άμεσο μέλλον και η Κίνα θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Ινδίας.

Η Ινδία και η Κίνα αγοράζουν την ημέρα συνολικά ένα εκατομμύριο βαρέλια ιρανικού πετρελαίου, ποσότητα που καλύπτει το 40% των συνολικά δυόμισυ εκατομμυρίων βαρελιών ιρανικού πετρελαίου την ημέρα. Η Ινδία θεωρείται η υπ'αριθμόν 1 υπερδύναμη παγκοσμίως, όσον αφορά το αποθεματικό της σε χρυσό. Με αυτή τους την κίνηση, η Τεχεράνη και το Νέο Δελχί επιχειρούν να παρακάμψουν το αμερικανικό εμπάργκο κατά των κρατικών τραπεζών και της πετρελαϊκής βιομηχανίας του Ιράν. Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι λόγω της δημιουργίας μηχανισμού αγοράς του ιρανικού πετρελαίου έναντι χρυσού, θα αυξηθεί δραματικά η τιμή του χρυσού διεθνώς, με αποτέλεσμα η αξία του δολλαρίου να πέσει. Ο ετήσιος τζίρος από την αγορά ιρανικού πετρελαίου εκ μέρους της Ινδίας ανέρχεται σε 12 δισεκατομμύρια δολλάρια.

Η ισραηλινή ιστοσελίδα, επικαλούμενη πάντα δικές της πηγές, υποστηρίζει ότι η συνδιαλλαγή πετρελαίου-χρυσού συμφωνήθηκε να πραγματοποιείται  μέσω δύο τραπεζών : αφ'ενός της ινδικής UCO, που εδρεύει στην Καλκούτα -στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας μετέχουν στελέχη της κρατικής Reserve Bank of India- και αφ'ετέρου της τουρκικής τράπεζας HalkBank, της 7ης κατά σειρά μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας, η οποία ελέγχεται εξ ολοκλήρου από το τουρκικό δημόσιο. Όπως εκτιμά η ισραηλινή ιστοσελίδα, οι δύο αυτές τράπεζες επελέγησαν επειδή δεν έχουν καμμία σχέση με το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα, ούτως ώστε τόσο η τήρηση των όρων αυτής της συμφωνίας όσο και η επιβολή του εμπάργκο της Δύσης να μην επηρεάσει την εξαγορά του ιρανικού πετρελαίου με ινδικό χρυσό. Οι ισοτιμίες πετρελαίου-χρυσού συμφωνήθηκαν την περασμένη εβδομάδα, κατά τη διάρκεια επίσκεψης ινδικής αντιπροσωπείας στην Τεχεράνη, επίσκεψη η οποία πραγματοποιήθηκε ακριβώς για αυτόν τον σκοπό -αναφέρει η ιστοσελίδα Debka Files.

Η θέση της Τουρκίας να μην υπακούσει στο αμερικανικό εμπάργκο κατά του Ιράν θέτει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα του εμπάργκο που εξήγγειλε η Ευρωπαϊκή Ένωση από την 1η Ιουλίου 2012 και εντεύθεν.

Η ίδια ισραηλινή ιστοσελίδα υποστηρίζει ότι η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και η Τουρκία σχεδιάζουν σε συνεργασία με την ιρανική κυβέρνηση με κάθε μυστικότητα και άλλους τρόπους παράκαμψης του αμερικανικού και ευρωπαϊκού εμπάργκο κατά της Τεχεράνης, συνιστώντας κοινές επιτροπές εμπειρογνωμώνων. 



Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

ο Ντενκτάς των αδιεξόδων


Μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες που σημάδεψαν το Κυπριακό Πρόβλημα από τα πρώτα χρόνια των ενδοκοινοτικών διαφορών, την τουρκική εισβολή και κατοχή, τη δημιουργία της αυτοαποκαλούμενης "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου" αλλά και τα επανειλημμένα αδιέξοδα στις κατά καιρούς προσπάθειες επανένωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, πέθανε χθες.

Ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Ραούφ Ντενκτάς έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις επί δεκαετίες, αποτελώντας τον ισχυρό εκφραστή της πολιτικής της Άγκυρας στην Κύπρο.
Μία θέση που συνοψίζεται στην ολιγόλεπτη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει πριν χρόνια στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, εξιστορώντας τα γεγονότα που οδήγησαν σε ένα από τα πολλά αδιέξοδα που γνώρισε η διακοινοτική διαμάχη μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.


Διαβάστε περισσότερα πατώντας εδώ



Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012

blogging στο Μπαχρέην

Ο Μαχμούντ Αλ-Γιούσεφ κατέχει επί σειρά ετών τον τίτλο του 'Δημοφιλέστερου Άραβα Μπλόγκερ'. Έναν τίτλο που τον κέρδισε με το σπαθί του, αρχής γενομένης από το σκάνδαλο γνωστό ως 'BandarGate' που είχε συνταράξει το Μπαχρέην, μία χώρα που ανέκαθεν υποβόσκουν εθνοτικά πάθη μεταξύ της σιιτικής φιλοϊρανικής πλειοψηφίας και της σουνιτικής μειοψηφίας, που όμως κυβερνά. (Διαβάστε περισσότερα εδώ)   
 
Τη χρονιά που μάς πέρασε, το blog του Μαχμούντ Αλ-Γιούσεφ απέδειξε πως τελικά όντως είναι μία από τις πιο ελεύθερες φωνές της αραβικής μπλογκόσφαιρας. Από τα μέσα Φεβρουαρίου του 2011 μέχρι σήμερα, τα κείμενά του που αναφέρονταν στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη χώρα του δεν είχαν σε τίποτα να ζηλέψουν ανταποκρίσεις διακεκριμένων ανταποκριτών και πολιτικών αναλυτών. 

Η απάντηση του καθεστώτος δεν άργησε να φανεί. 
Συνελήφθη από τις αρχές ασφαλείας, ανακρίθηκε, κρατήθηκε επί μέρες στη φυλακή και βέβαια  το blog του "Mahmood's Den" ('Το κρησφύγετο του Μαχμούντ') απαγορεύθηκε και για ένα χρονικό διάστημα δεν ήταν δυνατή η πρόσβασή του μέσα στο Μπαχρέην. 

Η κριτική που εξέφραζε ο Μαχμούντ Αλ-Γιούσεφ ενόχλησε το καθεστώς και για έναν ακόμη πολύ σημαντικό λόγο : Ήταν η μία και μοναδική επώνυμη αντικαθεστωτική φωνή που προερχόταν από κάποιον μουσουλμάνο, σουνίτη και γέννημα-θρέμα της χώρας. Αυτός ο εθνοτικός συνδυασμός δεν συμφωνούσε με τον ισχυρισμό του καθεστώτος της σουνιτικής μειοψηφίας ότι οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις προέρχονταν αποκλειστικά από τους ντόπιους σιίτες και την 'μητρόπολη' Τεχεράνη. που τους στηρίζει. 

Για αυτόν το λόγο, αυτή η 'εκ των έσω' αντικαθεστωτική φωνή κρίθηκε πως έπρεπε να εκλείψει πάση θυσία, δεδομένου μάλιστα ότι η γραφή του είχε γίνει ήδη ευρέως γνωστή εδώ και χρόνια στη διεθνή μπλογκόσφαιρα αλλά και στα διεθνή ΜΜΕ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μαχμούντ έχει δώσει πλήθος συνεντεύξεων στο CNN και στο BBC πολλές φορές κατα το παρελθόν σε χρόνο ανύποπτο, ακόμα και πριν από τις εμφύλιες διαμάχες.


Στη χθεσινή ανάρτηση του Mahmood's Den γίνεται ένας πρώτος προσωπικός απολογισμός του ταραγμένου 2011 που μόλις έφυγε.
Διαβάστε την :

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

το ελληνικό 2011


Μια λαβωμένη χώρα αποχαιρετά το 2011.
Αυτή η χώρα είναι η δικιά μας.

Το βιντεογραφημένο ρεπορτάζ που ακολουθεί αναρτήθηκε την 30/12/11, στη διαδικτυακή έκδοση των New York Times. Δεν μιλά για μια πόλη του Τρίτου Κόσμου. Δείχνει την Αθήνα του σήμερα. Μιλάει για τους ανθρωπους της διπλανής πόρτας. Για ανθρώπους που μιλούν την ίδια γλώσσα με μάς. Ανθρώπους-κοινωνούς της ίδιας με μάς συλλογικής μνήμης. Και η διπλανή πόρτα είναι η δική μου, η δική σου, η δική μας.

Μπορεί ημερολογιακά τυλάχιστον το 2011 να μην ήταν δίσεκτο.
Φέτος όμως η χώρα προγεύτηκε τι θα δούμε στο όντως δίσεκτο 2012, που βρίσκεται προ των πυλών.

Το ξέρουμε όλοι.


"οι Επικίνδυνες Περικοπές της Ελλάδας"
- οπτικογραφημένο ρεπορτάζ των New York Times, 30.12.2011




Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011

το "Πράσινο Βιβλίο" και ο σύγχρονος Κοινοβουλευτισμός


Εκτός από την κατάρρευση του καθεστώτος Καντάφι ύστερα από 42 ολόκληρα χρόνια, το 2011 θα μείνει στην Ιστορία και για ακόμα έναν λόγο : Το άλλοτε best seller μίας ολόκληρης χώρας, το "Πράσινο Βιβλίο", περνάει οριστικά στην κατηγορία των συλλεκτικών έργων της παγκόσμιας πολιτικής επιστήμης.

Συμπληρώνοντας την ανάρτηση του μπλογκ alloukiallou.blogspot.com για τη 'Λιβύη των δύο σημαιών' παρατίθεται παρακάτω ένα ενδιαφέρον απόσπασμα της αγγλικής έκδοσης του Πράσινου Βιβλίου του Συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι, που αναφέρεται στο πώς έβλεπε η Λιβυκή Τζαμαχιρία τον πολιτειακό θεσμό των Κοινοβουλίων στις σύγχρονες δυτικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.

Μία ιδιαίτερη θεώρηση περί Κοινοβουλευτισμού, 
που σίγουρα παρουσιάζει ενδιαφέρον :